Blog - Latest News

facebook
In de greep van het gezichtsboek

Volgens mij ben ik al zo’n acht jaar lid. Misschien wel langer. Volgens mij had ik zelfs tien jaar geleden een account. Als een van de eersten. Ik vond het niks. Er was voor Hollanders geen donder an. Tot de grotere massa Facebook begon te ontdekken. Toen werd het leuk. Vrienden van vroegah, kennissen van nu. Je volgde elkaar en was volledig op de hoogte. Met vele vrienden in alle uithoeken van Nederland was het fenomeen voor mij een heel handige manier om contact te houden. Je was op de hoogte van elkaars dagelijkse beslommeringen, alsof je om de hoek woonde.

Langzaam maar zeker werd Facebook steeds meer onderdeel van mijn werk. Ik maakte reclame voor mijn voorstellingen of die van mijn werkgevers en mijn persoonlijke netwerk werd regelmatig gespamd. Toen je pagina’s kon maken, deed ik natuurlijk enthousiast mee. Met wisselend succes. Maar nog steeds beheer ik elf van die dingen, waarvan er 8 zeer actief zijn.

De community-functie van Facebook had ik ook snel gevonden. Voor mijn projecten richtte ik groepen op, waardoor je gezamenlijk kon praten en delen zonder dat de hele wereld mee keek. Afgelopen jaar nam die mogelijkheid een vlucht door een project van mijn huidige werkgever. Supergaaf. Een community opbouwen. Natuurlijk moest dat via Facebook. Dat is momenteel het meest toegankelijke medium. En zo geschiedde. De community begint, bijna een jaar聽nadat we begonnen,聽steeds meer tot leven te komen. Het aantal mensen neemt toe, de interactie neemt toe en mijn eigen interesse in het onderwerp wordt steeds meer gevoed.

Er is echter een keerzijde. Ik word namelijk continu geconfronteerd met mijn werk. Want waar ik een aantal pagina’s puur uit hobby bijhield en af en toe wat reclame kon maken via enkele andere, zijn er nu twee of drie die de pan uitrijzen. Ik vind het heerlijk om af en toe een dag helemaal ondergedompeld te zijn in het gezichtsboek en iedereen te voorzien van interessante nieuwtjes, of discussies op te starten. Maar soms ook helemaal niet. Bijvoorbeeld in het weekend. Of ‘s avonds als ik net Zoonkind in bed heb geslingerd. Dan wil ik even niks. Of gewoon zielloos naar mijn IPad staren en andermans pagina’s begluren.

Ik merk dat na acht jaar blijheid op Facebook er bij mij eindelijk een verzadiging begint op te treden. Ik heb steeds minder zin om er op te kijken. Terwijl ik het nog steeds een leuk medium vind. Het moeten haalt de lol er echter af. En dus ben ik aan het zoeken naar een manier om hier mee om te gaan. Voor mijn werk heb ik het nodig. Wat dat betreft heeft Facebook me in een wurggreep. Stoppen is geen optie. En wil ik succesvol zakelijk facebooken, dan moet ik daar tijd in steken. Maar hoe combineer ik dat met mijn persoonlijke grenzen en behoefte aan ‘even geen werkgerelateerde gedachte’. Die worden me namelijk opgedrongen. Dat gaat automatisch. Zaken en Priv茅 zijn in de digitale wereld onlosmakelijk met elkaar verbonden. Twee aparte accounts vind ik ook te veel gedoe. Dan raakt het overzicht, dat ik nu gelukkig wel heb, helemaal zoek.

Wie de oplossing heeft, mag het zeggen, want ik heb geen idee.

漏 Kunstig Communiceren - Theater, tekst & beeld
ugg ヒール ブーツ ugg ムートンブーツ マルイ ネット通販 ugg ショップ ugg ブーツ 格安 アグ フラット アグ 人気ランキング ugg ムートンブーツ グレー アグ ムートンブーツ トール ugg 激安 即納 ugg ボタン 取れた